En voilà! We zijn er geraakt!

Na een vlucht van 2u20' zijn we geland op Rhodos. Onderweg is het droog gebleven; 't grote voordeel als je IN een vliegtuig zit en boven de wolken vliegt! Rhodos heeft ons warm verwelkomd... 23 à 24°C voelde toch iets aangenamer aan dan 't Vlaanderlandje dat we verlieten.

Hatice, onze reisleidster (tja, 't was nu eenmaal een groepsreis) was hartelijk, maar vond het wel een beetje vreemd dat wij enkel B&B geboekt hadden; alle andere reizigers hadden blijkbaar gekozen voor half pension... "Maar, zei ze heel vriendelijk, jullie kunnen dit nog steeds wijzigen." Die wijziging kost slechts 159 euro per week per persoon, waarvoor we feestelijk bedankt hebben. Ze probeerde ons nog ervan te overtuigen door te zeggen dat de restaurantjes in de omgeving soms heel vroeg sluiten (rond 17u30) en dat de maaltijden én de dranken echt niet goedkoop zijn! Als we eventjes rekenden: 160 euro voor avondmaal, verspreid over 7 dagen, da's 23 euro p.p., zónder drank dan nog. Reken daar nog een aperitief en een wijntje bij, en dan zit je vlug aan 35 euro per persoon, en dat vonden we er toch een beetje óver. Ze zag aan onze hoger opgetrokken wenkbrauwen dat er geen verdere discussie in zat en bezorgde ons dan maar een festivalbandje waarop 'breakfast' stond genoteerd.

Daardoor heeft een mens tenminste de vrijheid om te kiezen waar hij wil eten en hoeveel hij wil besteden. In de vooravond trokken we er dan ook op uit en wat raad je? Op zo'n 100 meter van ons hotel heette Antonis Restaurant ons van harte welkom vanaf 17u30 tot middernacht. Reken daar ongeveer 40 euro, en dan heb je met z'n tweeën je buikje rond gegeten én gedronken! De bediening is er uitermate vriendelijk en je krijgt dan nog een toetje bij de afrekening! 't Kan soms zo'n deugd doen om niet in 't rijtje te lopen...!

Vandaag bracht onze bus ons naar Lindos,

een 50tal kilometer zuidelijker van Rhodos-stad. Hatice ontpopte zich tot een leuke aangename gids die ons rond de oren sloeg met allerlei weetjes en nuttige info over de streek waar we door reden, over Rhodos in 't algemeen én over Lindos specifiek. Ze  bleek een wandelend geschiedenisboek te zijn die vertelde over de tijd van de Ottomanen, de Romeinen, de Duitsers, de Italianen, de Johannieters, de Tempeliers, enz... ('k zal ze hier wel niet in de juiste chronologische volgorde hebben geciteerd, maar goed), maar was vooral een leuke en boeiende vertelster. Hoeveel (of hoe weinig) ik ervan zal onthouden, dat is een andere zaak, maar hoe dan ook was 't aangenaam entertainment! Ik heb er dan ook totaal geen idee van waarom er nog een extra Engelstalige gids mee was, die zo lang moest zoeken naar de juiste woorden, dat je op den duur (net voor je in slaap viel) dacht van... "geef die micro aan Hatice en laat haar in 't Nederlands verder praten", maar ja...

Lindos zelf bleek uiteindelijk een héél toeristisch oord te zijn, waar enorm veel bezoekers naar toe trekken. Een drukte van jewelste, 't ene souvenirwinkeltje naast het andere pannenkoekenzaakje, cafeetjes, restaurants, maar ook een heel mooi Orthodox kerkje (Kerk van de Heilige Maagd Maria) met mooie muur- en wandschilderingen, wat authentieke artefacten, en een mozaïekachtig aandoende keitjesvloer. Er schijnt ook een mooie Acropolis te zijn, die hoog uittorent boven Lindos, maar die steile wandeling erheen én afdaling zagen we niet zitten. Achteraf hoorden we dan dat het er boven zelfs niet te doen was van 't volk; je moest er blijkbaar een een half uur aanschuiven, vooraleer je de ingang kon bereiken, om dan uiteindelijk in de massa verloren te lopen. We kozen in Lindos wél voor een afzijdig gelegen terrasje met een heel mooi zicht op de baai, het strand, de bergen, in combinatie met een frisse witte wijn (goed gevulde glazen!)... geen verkeerde keuze, al zeg ik het zelf.

Na ons bezoekje aan Antonis Restaurant vanavond genoten we nog even op het terras van ons kamer van de frisse avondlucht. "Tiens, zei Hilde, kijk eens, ze zijn vuurwerk aan 't afsteken!"  Inderdaad, lichtflitsen in de verte... ploffen die we hoorden... maar toch wel een beetje raar vuurwerk... Maar toen bleek (allez, viel onze frank) dat de ploffen die we hoorden de slagen waren van het padelplein hier dichtbij en de lichtflitsen bliksemschichten waren, héél in de verte! Tja, ne mens kan zich al eens vergissen, nietwaar? Maar ja, wat wil je... je hoort een plof, je ziet een lichtflits en je hoort geen donder... Dan is vuurwerk toch niet zó ver gezocht?!

Morgen bezoeken we de oude stad Rhodos, binnen de omwallingen, en overmorgen trekken we naar Turkije t/m maandag.