Van Anglicaanse kathedraal tot lokale markt

Zondag 24 mei 2026

De taxi komt ons ophalen rond 8:30, om tegen 9:00 afgezet te worden aan de Anglican Cathedral of the Holy Cross in Lusaka, gelegen op een heuvel binnen een prachtig natuurdomein. Onze hoop is dat we hier toch wat gospelgezang zouden te horen krijgen… De service begon op z’n Afrikaans, zo’n kwartier te laat, maar we zijn het hier al stilletjes gewoon te ‘wachten’ op van alles en nog wat, dus: don’t worry, be happy… Om 9:00 is er trouwens nog niet al te veel volk, maar tegen 9:15 zit de kathedraal toch behoorlijk vol. Bij onze binnenkomst kregen we een psalmboek in onze handen geduwd en een afzonderlijke folder met het verloop van de viering.

Als niet-gelovigen die zo’n dienst tóch bijwonen, moeten we ons aanpassen aan de geplogenheden ter plaatse (een beetje zoals we van onze gekleurde medemensen verwachten als ze bij ons komen wonen), dus staan we recht en gaan we zitten als ’t gevraagd wordt. Het intro-gezang is een beetje zoals bij ons, met een kerkorgel en een kerkkoor dat precies toch wat moeite heeft om toon te houden, wat ons uiteraard wat doet fronsen, maar we houden vol, op hoop van zege! Twee lezingen uit het evangelie en evenveel preken, waarvan we niks begrijpen (hun Engels klinkt zo abominabel, dat we slechts hier en daar een woord kunnen opvangen, waardoor de context volledig verloren gaat natuurlijk) verder, kregen we nog steeds geen gospel te horen. Wel wordt er af en toe luidop gelachen omdat de prediker vermoedelijk een kluchtje vertelt, en wordt er ook af en toe geapplaudisseerd, geen idee waarom. Maar goed, zoals gezegd, we houden vol, en worden na zo’n twee uur beloond op wél gospelgezang! Begeleid door een drum, een elektrische gitaar en dito piano, brengt een (gelukkig) ánder koor een lange gospelsong die ons wel oprecht content doet voelen. Het ritme is leuk, de solo-zang tussendoor schitterend en het geheel écht om van te genieten. (zie Video's).“Liefde voor muziek” van Raymond van het Groenewoud, maar dan in ’t zwart! Na deze gospel begint er weer een soort lezing of weet-ik-veel-wat en houden we ’t voor bekeken. We muizen er van onder en trekken weer te voet ‘den boulevard’ op…

We houden rond de middag halt bij ‘ons’ restaurant Onoma, met hun Griekse keuken. Buiten langs de gevel staat een lange barbecue, waarop een heel schaap aan het spit gegrild wordt. Het ruikt uitnodigend naar lamskoteletjes, maar goed, we zien wel… Het is er vrij rustig op deze Pinksterzondag en we kiezen een gezellig plaatsje in de schaduw, waar we een mooi overzicht hebben over het ganse restaurant. Weet dat we hierbij wél in open lucht zitten, hé!

Voor bij het aperitiefwijntje kiezen we voor een Feta Saganiki, twee redelijk grote driehoekjes, gemaakt met phyllodeeg, gevuld met gegrilde feta, met sesam en honing er bovenop; écht lekker! Hilde bestelt verder een Griekse salade en ik een Seafood platter for one. Ik vind zeevruchten erg lekker en het lijkt me dus wel wat. Als de schotels arriveren beginnen we toch lichtjes te watertanden: het ziet er heerlijk uit! De Griekse salade is lekker vers (olijven, sla, tomaatjes, feta, paprika) en mijn zeevruchtenschotel met slaatje en frietjes is om letterlijk je vingers bij af te likken (gegrilde ‘calamari’ -stukjes inktvis-, gegrilde ‘crayfish’ -drie kleine kreeften- en ‘kapenta’ -een 15tal kleine 5/6cm lange sardientjes- op z’n Grieks, gefrituurd, die je op z’n geheel opeet). EN HET HEEFT GESMAAKT!

Na onze maaltijd geraakten we aan de klap met de Griekse uitbaatster, vertelde ik over onze dochter die een Griekse vriend heeft en hadden we eigenlijk een aangename babbel, die eindigde met een dessertje van het huis! Lekkere oliebollen (die we meekregen in take away, want ons buikje zát al vol!)

Het buikje rond gegeten, trekken we verder te voet naar ‘huis’. Vijf kilometer gewandeld, goed voor een kleine 8000 stappen. Een mooie zondag!

Maandag 25 mei 2026

Een taxi is hier spotgoedkoop, dus we laten ons voeren naar de Kamwala Market, een markt, waar eigenlijk geen toeristen komen. De receptioniste van de lodge, zowel als de taxichauffeur deden al een beetje raar dat we die bestemming kozen, want dit is echt wel een markt voor de lokale bevolking. Maar we wilden er per se heen, om stof te kiezen voor een Afrikaans bain-soleilke dat Hilde wil maken, en enkel op dié markt zijn de meeste stoffenverkopers te vinden. Er zijn geen souvenirwinkeltjes of zo voor toeristen. En het is er inderdaad een drukte van jewelste! De kraampjes staan er dicht op elkaar en de sommige gangetjes ertussen zijn vrij smal. Er voyageren dan nog gasten tussen met een kruiwagen of een 'triporteurke' met frisdrank.

Aan verschillende kraampjes hangen kleine luidsprekertjes die klinken als een megafoon en die constant dezelfde zinnetjes uitspuwen. Zoals bij ons de marktkramers zelf met luide stem hun waren aanprijzen, klinkt dit hier constant door die megafoontjes; een verschrikkelijk lawaai! We worden wel overal vriendelijk begroet en ontvangen zowel aan de kraampjes, als in de winkeltjes die de markt omringen, (waar o.a. een heel gamma aan Afrikaanse pruiken wordt verkocht)

Na een paar kraampjes met prints die minder Hilde's ding waren, vindt ze uiteindelijk wat ze zoekt. We horen eigenlijk een beetje te ‘onderhandelen’ over de prijs, maar €2,50/m vinden we nu toch wel echt goedkoop en we gunnen het die mensen van harte. Hilde is in de wolken met haar stofke! We toeren nog wat verder rond, vinden er kraaltjes voor in het haar, maar op den duur hebben we ’t toch een beetje gehad en wandelen we van de drukte weg, de grote baan op.

Vermits Kamwala Market toch behoorlijk ver ligt, is het dus nog een flink eind stappen. Onderweg komen we opnieuw langs ‘Three Trees Café’ en houden we halt voor een milkshake en een frappuccino. Eens die gebracht, hebben we eigenlijk geen idee welke van de twee nu de milkshake en welke de frappuccino (we verstaan nog altijd amper wat de dienster uitkraamt), maar ze smaken gewoon allebei erg lekker! Dus foert, we delen wat met elkaar en genieten allebei!

Met een kleine 8 kilometer en een goeie 11000 stappen in de kuiten sluiten we onze dagtrip af ten huize Verdi Lodge… Hilde maakt nog een lichte maaltijd met patatjes, een gebakken eitje en de rest van het Griekse slaatje en van mijn sardientjes die we meekregen in doggybag… 😊

Dinsdag 26 mei 2026

Zopas kregen we bericht dat onze vlucht vanuit Rwanda naar Brussel 8,5 uur is uitgesteld. We vertrekken dus pas op zaterdagmorgen 9:00 i.p.v. 0:30 vanuit Kigali. Rwandair Express… pfff… zó pressé is die maatschappij nu ook weer niet. Enfin, het heeft wel het voordeel dat we de nacht van vrijdag op zaterdag kunnen slapen in bed, in plaats van op het vliegtuig! Hoewel we niet hoeven te vrezen voor ebola, ligt Rwanda toch dichtbij Oost-Congo, dus zijn we blij dat we daar niet te lang moeten blijven...