Maar allez... we zijn nu plots in Tenerife beland!

Ewel ja... We geven er voor eventjes de brui aan! Hilde is sinds vorige week (ook) met pensioen, en dat wilden we een klein beetje vieren door er meteen op uit te trekken voor een kleine twee weken. Voor ons een eerder 'ongewone' bestemming... Tenerife.

We zitten, ongebruikelijker wijze, in het noorden gestationeerd, en niet in het (warmere) toeristische zuiden. We tikten een leuke Airbnb op de kop, met privé-zwembadje en een ruime accommodatie, voorzien van alles wat we nodig hebben.

De vlucht hierheen verliep vlotjes, tot en met het oppikken van onze valiezen... maar het rootje schuiven aan de huurauto-balie begon ons na anderhalf uur toch wel een beetje op de zenuwen te werken. Maar goed, uiteindelijk kregen we nog een betere auto dan voorzien, want de types Ford Fiësta waren niet meer voorradig. We voyageren dus met een leuke rode Italiaanse DR. Een beetje zoeken hoe alles werkt, maar uiteindelijk toch in de gietende regen rond 20:30 bij onze Airbnb aangekomen, in Tacoronte. Fernando, de uitbater, en een tolk stonden ons al op te wachten. We kregen van de tolk meteen een uitgebreid aantal (praktische en nuttige) tips om Tenerife te bezoeken.

Gisteren trokken we met de tram naar Santa Cruz de Tenerife om er de carnavalstoet bij te wonen, maar die werd afgelast omdat ze 't weer niet vertrouwden. Vermoedelijk gaat de parade wél door zaterdag a.s. Maar we vonden het toch fijn om eens in de hoofdstad te kunnen rondkuieren.

Vandaag wilden we het centrum van ons stadje, Tacoronte, even een bezoekje brengen. Aangezien het maar een paar kilometer hiervandaan is, trokken we er te voet naartoe. Halverwege zagen we via een zijstraatje de oceaan blinken en veranderden we onze plannen: moesten we nu eens naar 't strand gaan? Het pad ging redelijk steil naar beneden, maar uiteindelijk via kronkelwegen langs de helling naar beneden en blééf het maar duren eer we ter plaatse waren. Ons realiserend dat we alle berg-afs ook wel weer berg-op zouden moeten, dachten we dat we, eens aan het strand beland, wel een flinke sangria verdiend hadden. Groot was de teleurstelling dan ook toen we aan het strand wel een aangenaam pleintje aantroffen, maar NIKS van café of bar...nietepiete! Alleen een klein winkeltje waar we, van arme, dan maar een ijsje kochten.

We waren "rat de kiet of" van de lange twee uren wandeling, en zagen het niet meer zitten om ook nog eens de bergop ook te doen. Dus heeft een vriendelijke taxichauffeur ons weer naar boven gebracht tot in het centrum van Tacoronte, waar een fris wit wijntje deugd deed, en we daarna de terugtocht naar ons huisje konden aanvatten.

"Tenden de reke" hadden we zo'n 12,5 km op onze teller staan en een goeie 18000 stappen! 'k Heb zo een donkerbruin vermoeden dat we 't morgen gaan voelen in onze kuiten!