Rhodos city - in een hoastje!

Vandaag brachten we ons eerst (blitz-)bezoek aan de oude stad Rhodos. Het nieuwe gedeelte is... een stad, je weet wel: zo iets met veel verkeer, allerlei straten, huizen in opbouw (of is het afbraak - 't is soms niet helemaal duidelijk), en drukte.

The ancient city, zoals Ion, onze plaatselijke gids, haar heette, is wél charmant! Het deed ons een beetje aan Carcassonne denken: een middeleeuwse ommuurde stad, met zigzaggende straatjes en kleine steegjes, en ook bezaaid (en het tiert hier welig!) met souvenirwinkeltjes, restaurants, ijs- en coffeeshops, cocktailbars, enz... En in de drukste straatjes is het wel een beetje op de koppen lopen, maar goed, het flaneren door deze keienstraatjes heeft wel iets leuks. We keren er zeker nog terug! Om dit alles eens op 't gemak te kunnen bezoeken en bekijken.

Het vervelende van zo'n groepsreis is vooral dat je aan handen en voeten gebonden bent... niet letterlijk gelukkig, maar figuurlijkerwijze aan een bus, een gids, en vooral: een uur! De bus bracht ons naar Rhodos, de gids "follow me" voerde ons naar een vrij makkelijk terug te vinden pleintje, we konden er wat geld afhalen aan de ATM (want in Turkije lijken ze meer te vinden te zijn voor cash dan voor kaart), en dan kregen we hoop en al drie uur om de stad te verkennen en een mondje te gaan lunchen. Waarom we in godsnaam tegen 13u15 terug moesten... god mag het weten... of in dit geval misschien eerder: Zeus mag het weten! Want na die drie uur werden we dan terug naar ons hotel gebracht, waar we ons konden bezig houden met... een noenetukske bvb. of een beetje lezen... Een paar uur langer in Rhodos-stad ware leuker geweest... maar goed.

Uiteindelijk kozen we ervoor om een momentje platte rust in te lassen en daarna trokken we toch de wijde wereld in. Naar Rhodos city terug zat er niet in, want ons hotel is strategisch gezien ver genoeg van de stad gelegen, zodat je niet anders kan dan beroep te doen op openbaar vervoer, taxi, of weet ik veel. Enfin: een wandeling in de omgeving van het hotel bracht ons tenslotte aan zee, waar we konden genieten van een aangename keienstrandwandeling in een deugddoend zonnetje.

Dan op een rustig tempo terug, met Google Maps als reisleider, door allerlei straatjes, tot zelfs zandweggetjes doorheen hoge bamboegewassen (het pandagevoel viel niet te ontkennen),

tot aan ons favoriete restaurantje Antonis, zo'n 150 meter van ons hotel vandaan. Tzaziki, pitabrood met dip, mix souvlaki, vegetable souflé en een lekkere Retsina... méér moest dat niet zijn! 

Morgen dus afvaart met de catamaran naar Turkije voor een foto-shoot bezoek aan Pammukale, en daarna gaat het richting Aphrodisias en Kusadasi...

Wordt vervolgd!