Veertiendaagse afgesloten

Ja, 'k weet het, 't is al een tijdje geleden, maar 'k was er precies nog niet aangeraakt om het laatste verhaaltje over onze reis naar Rhodos neer te pennen. Maar goed, bij deze...

Wat me vooral over deze reis bijblijft, is... dat dit eigenlijk niet het soort reis is voor óns. We zijn nu eenmaal gewoon om zelf alles voor te bereiden (voorbereiding is al een beetje reizen op zich), om onze éigen planning te maken, zelf ons uur van opstaan te bepalen, enz... Oké, je kan dan natuurlijk zeggen: "waarom ga je dan mee op zo'n reis?" Tja, omdat het een goedkoop aanbod was én omdat Griekeland al een tijd op Hilde'sq bucket list stond. Is dat voldoende als motivatie?

Maar... dat betekent nu niet dat we die veertien dagen rondgelopen hebben met een aangezicht van heb-ik-je-daar! Neen, we waren bijvoorbeeld erg te vreden over wat de gids, Hatice, ons allemaal verteld heeft... over de oudheid, de Griekse mythologie, de invloeden van de Romeinen, de Italianen, de Johannieters, enz... Ze was heel onderlegd op dat vlak, en daar hebben we dan ook van genoten, wees gerust! Ook wát we precies bezocht hebben, vooral in Turkije dan, daar hoor je ons zeker niet over klagen, integendeel!

De laatste week, met verblijf in het Rodos Palace hotel, gaf ons wél de vrijheid om zelf te doen en te laten wat we wilden en dat hebben we dan ook gedaan.

Twee dagen hebben we rondgerotst met een 125cc Vespa, die eigenlijk veel te zwaar was voor ons (maar de details, daar gaan we verder niet op in), en hebben we een mooi deel van het bergachtige binnenland doorkruist tot een stuk verder aan de westkust tot Kritinia. Een leuk restaurantje dat Dirk had aangeraden vonden we zonder problemen, en we werden er dan ook van harte welkom geheten door Georgios, de uitbater, die ons verwende met een tafel vol met allerlei lekkers en een karaf Retsina! Een bezoek aan het haventje in de omgeving was een mooie afsluiter, om daarna via de mooie kustweg terug te rijden tot Rhodos-stad.

De tweede dag bleven we wat meer in het Noorden en bezochten we Koskinou, een klein stadje dat er zeer rustig bij lag, maar dat bij ons erg charmant overkwam, omwille van zijn wirwar van smalle straatjes, beetje bergop-bergaf, en waar we tenslotte onze gps moesten aanleggen om de weg naar onze Vespa terug te vinden!

En tenslotte... hebben we de 25°C verlaten en zijn we weer in ons Vlaanderland beland... in herfstmodus!

Voorlopig is het dus nu afwachten op onze volgende reis (die we zélf organiseren!), en die gaat naar Zambia. Vijftien jaar na onze eerste keer, willen we er nog eens terug naartoe, om onze vrienden ginder te bezoeken (waarmee wel al die tijd contact zijn blijven houden) en om van een paar weken rust te genieten in de Afrikaanse natuur, tussen de wilde dieren, in Siavonga, nabij het Kariba-meer, helemaal in 't zuiden van Zambia, vlakbij Zimbabwe en op enkele kilometers van de Victoria Falls in Livingstone. Daar kijken we écht naar uit!